Polska Unia Właścicieli Nieruchomości jest kontynuatorem tradycji związku organizacji właścicieli z mniejszych i większych miast, działających już od pierwszych lat niepodległości Państwa Polskiego.
      W 1923 roku Polska Organizacja Właścicieli była współzałożycielem Światowej Unii Własności Nieruchomej (U.I.P.I.).
      W 1936 r. w Warszawie odbył się X Międzynarodowy Kongres Własności Nieruchomej Miejskiej. Poniżej zamieszczamy obszerną relację z tego wydarzenia za tygodnikiem "Miasto Polskie" z 4 października 1936 r. (pisownia oryginalna)

      (...) Uroczyste otwarcie Kongresu odbyło się w wielkiej sali Rady Miejskiej, udekorowanej flagami państw, biorących udział w Kongresie, i przyozdobionej kwiatami i zielenią. Wokół podjum ustawiły się delegacje ze sztandarami, wśród których prócz najliczniej reprezentowanych stowarzyszeń warszawskich i łódzkich zwracali szczególną uwagę przedstawiciele organizacyj śląskich w pięknych i charakterystycznych strojach ludowych.
      Pana Prezydenta Rzplitej reprezentował p. min. Witold Grabowski.
      Rząd był reprezentowany w osobach p. Wiceministra Spraw Wewnętrznych, Władysława Korsaka i Wiceministra Sprawiedliwości, Stefana Sieczkowskiego. Z przedstawicieli dyplomatycznych byli obecni p. posłowie Estonji i Bułgarji. Stolicę reprezentował p. Stefan Starzyński, Prezydent m. st. Warszawy. Pana Wicepremjcra reprezentował p. dyrektor Drojanowski z Ministerstwa Skarbu; z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych wziął udział p. dyrektor Stawiski, poza tem z Ministerstwa Skarbu byli obecni zastępca dyrektora gabinetu Ministra p. Janusz Rakowski, i p. Jerzy Komarnicki, naczelnik wydziału bankowego.
      Organizacje gospodarcze były reprezentowane przez p. dyr. Bolesława Rutkowskiego ze Związku Izb Przemysłowo-Handlowych, p. dyr. Tomaszewskiego ze Stowarzyszenia Kupców Polskich i p. Pawła Nowickiego, przedstawiciela Związku Rzemieślników Chrześcijan w Warszawie.
      Prezes Międzynarodowego Związku dr. Jean Larmeroux, który zgodnie z dotychczasowemi tradycjami przewodniczy wszystkim Kongresom międzynarodowym dokonał otwarcia X Międzynarodowego Kongresu Własności Nieruchomej Miejskiej w Warszawie, zapraszając następnie do prczydjum p.p. Wiceministrów Korsaka i Sieczkowskiego, p. Prezydenta Starzyńskiego, zaś p. prezesa Polskiego Związku Zrzeszeń Własności Nieruchomej Miejskiej, dra Jerzego Schimmla. p. wiceprezesa tegoż Związku Elinę Peplowską jako wiceprezesów Kongresu.


      (...)Pierwszy zabrał głos p. dr. Shimmel, który naprzód w języku polskim, a następnie francuskim, powitał serdecznie w imieniu Polskiego Związku Zrzeszeń Własności Nieruchomej Miejskiej delegacje z państw zagranicznych, delegacje organizacyj polskich oraz wszystkich zaproszonych gości, podkreślając, że obecność tylu osób, niezwjązanych bezpośrednio z miejską własnością nieruchomą, dowodzi stale wzrastającego zainteresowania władz i społeczeństwa zagadnieniami tej własności oraz wzmagającego się zrozumienia doniosłości sprawy mieszkaniowej i budowlanej, jak również konieczności prawidłowego i pożytecznego rozwiązania tych spraw, tak silnie związanych z procesami ogólno-gospodarczymi. Szeroki zasięg powyższych zagadnień wielce skomplikowanych i wielka różnorodność form i norm. spotykanych w różnych państwach, stwarzają nieodzowność bezpośredniego kontaktu i wymiany myśli z przedstawicielami zagranicy, co umożliwi dokładne zbadanie interesujących nas problematów. To jest głównym celem Kongresu. Drugi cel - zastosowanie pożytecznych przykładów zagranicznych do stosunków polskich nie da się osiągnąć odrazu, jednak każdy zjazd międzynarodowy sianowi poważny krok naprzód
      W zakończeniu mówca apeluje do uczestników Kongresu, by każdą sprawę rozpatrywali przedewszystkiem ze stanowiska społecznego i państwowego, biorąc pod uwagę pożytek całego społeczeństwa.


      W czasach powojennych funkcjonowały pojedyncze zrzeszenia, ale spełniały one właściwie rolę administratorów prywatnych domów i do 1965 r. były przymusowe, tzn. każdy właściciel prywatnego domu musiał do nich należeć. Od 1965 roku zrzeszenia były dobrowolne, większość z nich do dziś kontynuuje swoją działalność, natomiast dołączają do nich nowe Stowarzyszenia Właścicieli, które powstają w całej Polsce w miarę potrzeb.


      W listopadzie 1991 roku organizacje te powołały Polską Unię Właścicieli Nieruchomości, która została zarejestrowana postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa - Śródmieście.